     |
Home
|
Labrador
Retriever Club Nederland - Door de muur heen en verder
. Zoals de vaste columnist van de LRCN schrijft: “de muur is gevallen” ! Toepasselijker kan het bijna niet. Twintig jaar na de val van de “echte” muur tussen het oude oost en west is er wederom een muur geslecht. De muur waarop Jaap doelt is er echter eentje die véél langer overeind heeft gestaan dan de “echte”. Een veel moeilijker te slechten muur, zo is gebleken. Nog maar net in de 20e eeuw aanbeland werd er besloten een overkoepelende vereniging op te richten om de rashonden in Nederland van status te voorzien. Na ampel beraad vond het bestuur van de Raad het destijds een goed idee om per ras slechts één vereniging toe te staan. In de zin van die tijd niet eens zo gek idee. Aan elke vorm van een in de embryo fase verkerende regulering mankeert wel iets, het is de tijd en de voortschrijdende wijsheid die zulke zaken slijpt en veredelt tot een alom aanvaard iets. Zoniet in het geval van de Raad van Beheer! Honderd-en-acht jaar lang (!!!) heeft de Raad en zijn leden zich gewenteld in zijn eigen verzinsels, zonder een enkele verandering. Nu de muur is geslecht en de monopoliepositie van de bestaande rasverenigingen is verdwenen, is de weg vrij voor verenigingen zoals de onze. Weet u dat de LRCN is gebaseerd op een eenvoudig basisprincipe ? Mensen beoefenen een hobby en zijn daar zeer mee begaan; vervolgens richten zij een vereniging op om hun krachten te bundelen. Datgene wat hen zo bindt en boeit is zo belangrijk voor hen dat ze gaandeweg met elkaar binnen die vereniging afspraken maken om hun hobby zo goed mogelijk te beoefenen. Op die manier zijn er in Nederland duizenden verenigingen die bloeien, tot groot plezier van velen. Zoniet bij sommige van de reeds sinds mensenheugenis bestaande rasverenigingen onder auspiciën van de Raad van Beheer. Waar het binnen sommige van die verenigingen om draait weet eigenlijk niemand meer, ook de besturen zelf niet, laat staan de leden. De meeste tijd wordt besteed aan ellebogenwerk en egotripperijen: “Kijk eens wat ik kan!”. Machtsgrepen, besturen die er volledig de brui aan geven, lobbywerk op het hoogste diplomatieke niveau, voorzitters die gewipt worden, voorzitters voor de sier, alles passeert de revue. De nieuwste trend onder de bestaande verenigingen, nu helaas voor hen de muur gevallen is, is het heilig (veilig) stellen van het eigen beleid en de nieuw toe te treden rasverenigingen te beschimpen als dissident of beter nog: ondeskundig ! Er zijn verenigingen
die zich nu hard maken voor één fokbeleid per ras. Merkwaardig
?
De LRCN vaart zijn eigen koers en trekt zich van al deze perikelen niets aan. Binnen onze vereniging kunt ook Ú onder andere het fokbeleid aan de kaak stellen. Binnen onze vereniging is het mogelijk mee te besturen en staat een uitkomst niet bij voorbaat vast. Vernieuwend ? Niks bijzonders toch eigenlijk, maar voor velen van u zal het een verademing zijn deel te mogen uitmaken van een club waar je je thuis voelt in plaats van niet gehoord. De speerpunten van de LRCN zijn ook die van u, volledig democratisch te wijzigen en meegaand met de tijd. Ik roep u allen op massaal lid te worden en te maken en af te rekenen met oude waarden. Wij rekenen op uw steun ! John Haesakkers |
